Dierbare Vriend

Ik zal je gaan missen, mijn dierbare vriend. Vaarwel en leef verder, vaarwel en tot ziens.

We kiezen de weg die wij willen gaan. Loop door en leef verder, loop door blijf niet staan.

Dit is de kruising, de scheiding der wegen. Hier ligt het afscheid, onze jeugd is verleden.

Het was de tijd van ons leven waarin wij samen deelden, waarin we zongen en dronken, waarin we lachten en speelden.

Vandaag is de dag, de tijd is gekomen. Voor de verwezenlijking van al onze dromen.

Ik zal je gaan missen, mijn dierbare vriend. Vaarwel en leef verder, vaarwel en tot ziens.

Je leeft in mij voort. Wat je ook doet. Mijn dierbare vriend, het ga je goed.

#Poetry

Prachtige Dood

Mijn lichaam is niet als de aarde onsterfelijk in eeuwigheid. Ooit zal de dood mij komen halen,

verlies ik des levens strijd.

Maar dan zal eenheid splijten. ‘Mijn geest’ Ge zult dan verder gaan. Leef voort in droom en fantasie, in illusie, in waan.

Want verslaat de dood het leven dan zal alles werkelijk zijn. Verlost van ’t aardse realisme. Mijn dood zal prachtig zijn.

#Poetry

Het Pad van de Monnik

Uit de afgrond rijzen geesten. Sluiers grauwe mist. Ze zwieren langs de onheilsplaats waar ooit het noodlot heeft beslist.

Een monnik op zijn levensweg betrad dit steile pad. Maar zonden en geneugten maakten dat hij God vergat. In een duist’re nacht des levens kwam hij op deze plek terecht. Waar ‘t Goede en ‘t Kwade streden, werd ‘t gevecht door ‘t Kwaad beslecht.

Zijn ziel verloor hij aan de duivel. Hij tartte elk gebod. Maar op het pad verloor hij evenwicht en is in ‘t ravijn gestort.

Elk jaar, zo wordt door ‘t volk verteld, zal hij zich eenmaal wreken. Als mist vanuit de afgrond rijst, zal zijn geest een ketting breken.

...Uit de afgrond rijzen geesten. Sluiers grauwe mist. En mijn pad loopt langs de onheilsplaats waar ooit het noodlot heeft beslist.

#Poetry